اثر محلول¬پاشی اسپرمیدین بر ویژگی¬های بیوشیمیایی خیار (Cucumis sativus L.) در دور های مختلف آبیاری

محسن فرزانه, مژگان قنبری, وحید عبدوسی

چکیده


به منظور ارزیابی اثر اسپرمیدین بر ویژگی­های بیوشیمیایی شامل فعالیت آنزیم­های پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز، محتوای نسبی آب، قند محلول و نشت یون در گیاه خیار (Cucumis sativus L.) تحت تنش خشکی، پژوهشی در دانشگاه آزاد اسلامی شیراز به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتور اول، شامل دورهای مختلف آبیاری در 3 سطح: آبیاری یک روز در میان، آبیاری سه روز در میان و آبیاری به فاصله پنج روز در میان بود. فاکتور دوم شامل محلول‌پاشی با غلظت­های مختلف اسپرمیدین در سه سطح: صفر، 1 و 2 میلی­مولار بود. نتایج حاصل از تجزیه واریانس اثر متقابل اسپرمیدین و دور آبیاری بر فعالیت آنزیم پراکسیداز در سطح احتمال 5 درصد، بر فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز و محتوای نسبی آب در سطح احتمال یک درصد معنی­دار شد. نتایج نشان داد که در گیاهانی که آبیاری پنج روز در میان داشتند و با غلظت دو میلی مولار اسپرمیدین تیمار شده بودند، بیشترین میزان فعالیت آنزیم پراکسیداز (از نظر عددی برابر با 0.71 OD.g-1.FW.min -1) و بیشترین فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز (برابر با 0.72 OD.g-1.FW.min -1) همچنین بالاترین محتوای نسبی آب (78%) مشاهده شد. اثر متقابل دور آبیاری و محلول­پاشی با اسپرمیدین بر صفت­های قند محلول و نشت یونی غشاء برگ اثر معنی­دار نداشت. به طور کلی در این آزمایش تیمار با اسپرمیدین 2 میلی­مولار باعث افزایش معنی‌داری در فعالیت آنزیم پراکسیداز، فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز و محتوای نسبی آب شد.


موضوع


پراکسیداز; آسکوربات پراکسیداز; محتوای نسبی آب; قند محلول; نشت یون

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.