ارزیابی شاخصهای رشد دو رقم اصلاح شده و بومی برنج (Oryza sativa L.) در مديريتهای مختلف آبياري

نعمت اله صداقت, همت اله پیردشتی, علی راحمی کاریزکی, سعید صفی خانی

چکیده


به منظور تعیین اثر مدیریت­های مختلف آبیاری بر شاخص­های رشد برنج، پژوهشی به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار با دو عامل آبیاری در چهار سطح و رقم در دو سطح در مزرعه تحقیقاتی معاونت موسسه تحقیقات برنج کشور (آمل) در سال 1390 به اجرا درآمد. تیمارها شامل تناوب خشکی و رطوبت (AWD)، کشت نیمه خشک (SDC)، ترکیب آب کم عمق با تناوب خشکی و رطوبت (SWD) و روش سنتی (TI) و دو رقم بومی طارم محلی و اصلاح شده فجر بودند. با اندازه­گیری وزن خشک و سطح برگ در طی هفت نوبت نمونه­برداری در طول رشد برنج، روند تغییرات شاخص­های رشد به روش تابعی نسبت به روز پس از نشاکاری رسم شد. نتایج نشان داد تيمار  TIبا میانگین 7694 کیلوگرم بیش­ترین مقدار عملکرد شلتوک را داشته و مديريت­هاي AWD با میانگین 7056 کیلوگرم و SDC با میانگین 8/6856 کیلوگرم و SWD با میانگین 7/6358 کیلوگرم به ترتیب كم­ترين مقدار عملکرد شلتوک در هکتار را به خود اختصاص دادند. بیشترین شاخص سطح برگ در رقم طارم محلی به مقدار 6/4 در تناوب خشکی و رطوبت و کم­ترین آن به مقدار 99/2 در ترکیب آب کم عمق با تناوب خشکی و رطوبت بدست آمد. ولی در رقم فجر بیشترین مقدار شاخص سطح برگ (6/5) در آبیاری سنتی و کم­ترین مقدار آن (1/4) مربوط به تناوب خشکی و رطوبت بودند. بنابراین با توجه به حداکثر شاخص سطح برگ، سرعت جذب خالص در طارم محلی و فجر می­توان مدیریت­های آبیاری AWD و SDC را بکار گرفت.


موضوع


برنج; مدیریت های مختلف آبیاری; ماده خشک; شاخص سطح برگ

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.