بررسی مقایسه¬ای شاخص ریسک اکولوژیک فلزات سنگین در شمال خلیج فارس: استان¬های هرمزگان و بوشهر

مهری رضایی, علی مهدی نیا, ابوالفقضل صالح, سروش مدبری

چکیده


هدف از مقاله حاضر، بررسی مقایسه­ای شاخص ریسک اکولوژیک فلزات سنگین در شمال خلیج فارس (استان­های هرمزگان و بوشهر) است. به همین منظور در سال 1391 نمونه­گیری از رسوبات سطحی 58 ایستگاه در حوزه خلیج فارس به صورت ترانسکت خطی از ساحل به سمت منطقه فرا ساحل انجام گردید. کلیه نمونه­ها با رعایت اصول نمونه­برداری برای آنالیز فلزات سنگین به آزمایشگاه انتقال یافتند و غلظت کل فلزات Cu As, Cr, Cd, Pb, Zn, Hg, با استفاده از هضم اسیدی و توسط دستگاه پلاسمای جفت شده القایی- اسپکترومتری جرمی (ICP-MS[1]) آنالیز شدند. همچنین دانه­بندی ذرات و میزان محتوای کربنات رسوب اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که بافت عمومی رسوبات سیلت- لومی و میزان کربنات­ها از 5/8 تا 72/53 متغیر است. با توجه به شاخص ریسک انفرادی اکولوژیک (ER[2]) عناصر کادمیوم، جیوه وآرسنیک ریسک متوسط ایجاد می­نمایند. میانگین شاخص ریسک اکولوژیک ([3](RI 335 بدست آمد که نشان­دهنده وجود ریسک بالا در کل حوزه مورد مطالعه است. علی­رغم بالاتر بودن این شاخص در استان هرمزگان هر دو استان بوشهر و هرمزگان در رده خطر بسیار بالا از نظر ریسک اکولوژیک قرار گرفتند. پهنه­بندی انجام شده برای ریسک اکولوژیک در محیط GIS نشان دهنده کاهش تدریجی شاخص RI از ساحل به سمت فراساحل است که این موضوع اهمیت تخلیه آلاینده­های زیست محیطی از منابع زمینی به حوزه دریایی را خاطر نشان می­سازد.

1 Inductively coupled plasma-mass spectrometry

[2] Individual ecological risk index

[3] Ecological risk index


موضوع


ریسک اکولوژیک; فلزات سنگین; استان بوشهر; استان هرمزگان; خلیج فارس

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.