ارزیابی اقتصادی سامانه های آبیاری قطره ای و غرقابی در مزارع توت فرنگی منطقه بابلسر

یاسر فیض آبادی, حمید رضا رحمانی

چکیده


تحقیق حاضر به منظور ارزیابی اقتصادی سیستم آبیاری تحت فشار در مزارع کشت توت­فرنگی شهرستان بابلسر طی یک دوره چهار ساله از سال 1391 تا 1394 صورت پذیرفت. در ابتدا، با استفاده از روش نمونه‌­گيري طبقه‌بندی نسبی تعداد 282 مزرعه کشت توت­فرنگی (170 مزرعه با سیستم آبیاری غرقابی و 112 مزرعه مجهز به سیستم آبیاری قطره‌ای) انتخاب گردید. آمار مربوط به هزینه و درآمد مزارع نمونه در طول چهار سال و با همکاری جهاد کشاورزی شهرستان بابلسر و بهره‌برداران نمونه جمع­آوری شد. سپس داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از شاخص­های ارزش حال خالص، نسبت منفعت به هزينه و نرخ بازده داخلي مورد ارزيابي قرار گرفت. بر اساس تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش، بهره‌برداری از هر دو روش غرقابی و آبیاری قطره‌ای برای محصول توت­‌فرنگی توجیه اقتصادی دارد. همچنین نتایج حاکی از این می­باشد که در روش قطره‌ای ارزش حال خالص و نسبت منفعت به هزينه بزرگتر از روش غرقابی می‌باشد. مطابق با نتایج، نرخ بازده داخلی روش قطره ای نیز بیشتر از نرخ بازده داخلی روش غرقابی و برابر با 48 درصد بوده در حالی‌که این نرخ برای آبیاری غرقابی 37 درصد می­باشد. همچنین نسبت منفعت به هزینه در روش قطره­ای برابر با 1/48 بوده در حالی که در روش غرقابی این نسبت برابر با 1/37 می­باشد. بنابراین با توجه به بحران کم آبی در منطقه و کل کشور پیشنهاد می­گردد که به توسعه سیستم­های آبیاری قطره­ای جهت حفظ منابع آبی منطقه و کشور بیش از پیش توجه گردد.


موضوع


ارزش حال خالص; نسبت منفعت به هزینه; نرخ بازده داخلی; آبیاری غرقابی; آبیاری قطره‌ای

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.