اثرات فواصل آبیاری و مقادیر سوپر جاذب بر میزان انتقال مجدد کنجد در شرایط آب و هوایی حمیدیه

مانی مجدم, محمد رضا معمار, اصلان اگدرنژاد, نازلی دروگر

چکیده


به منظور بررسی اثرات فواصل آبیاری و مقادیر مختلف سوپرجاذب بر میزان انتقال مجدد کنجد در شرایط آب و هوایی شهرستان حمیدیه، آزمایشی در سال زراعی 1393 در شهرستان حمیدیه به صورت کرت­های یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل فواصل آبیاری در سه سطح (60، 100 و 140) میلی­متر تبخیر از تشت تبخیر کلاس A در کرت­های اصلی و مقادیر مختلف سوپر جاذب در سه سطح (0، 75 و 150 کیلوگرم در هكتار) در کرت­های فرعی بودند. نتایج نشان داد که اثر فواصل آبیاری و سوپر جاذب، باعث افزایش معني­دار عملکرد دانه، میزان انتقال مجدد، و فتوسنتز جاری گردید. بیشترین عملکرد دانه، انتقال مجدد و فتوسنتز جاری، سهم انتقال مجدد و سهم فتوسنتز جاری از تیمار 100 میلی­متر تبخیر از تشت و 150 کیلوگرم در هکتار سوپر­جاذب بدست آمد. در بررسی برهمکنش فواصل آبیاری و سوپر جاذب، بیشترین عملکرد دانه (1216 کیلوگرم در هکتار) به تیمار100 میلی­متر تبخیر و 150 کیلوگرم در هکتار سوپر­جاذب تعلق گرفت. با توجه به كمبود آب در كشور به نظرمی­رسد تیمار100 میلی­متر تبخیر از تشت وکاربرد 150 کیلوگرم در هکتار سوپر جاذب، افزون بر صرفه­جويي در مصرف آب عملكرد اقتصادي قابل قبولي را نيز توليد می­كند.


موضوع


سهم فتوسنتز جاری; عملکرد دانه کنجد; صرفه جويي در مصرف آب

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.