بررسی کارایی DMPP در بازدارندگی نیتریفیکاسیون تحت سطوح مختلف کاه گندم با استفاده از ردیاب ایزوتوپی

میر احمد موسوي شلماني, امیر لکزیان, رضا خراسانی, کاظم خاوازی, سید محمود محاطی

چکیده


با توجه به لزوم افزایش مواد آلی در اراضی کشاورزی (از طریق برگرداندن بقایای محصولات زراعی به خاک) و انجام فرایند غیر‌متحرک شدن نیتروژن و کمبود موقتی منابع نیتروژنی، تحقیق و پژوهش در رابطه با افزایش بهره‌مندی هر چه بیشتر از این منابع امری بدیهی خواهد بود. در این راستا به منظور بررسی اثرات بازدارنده DMPP تحت سطوح مختلف کاه گندم و پاسخ آن در تجمع نیترات و آمونیوم در خاک و افزایش عملکرد و کارایی مصرف کود در گندم، آزمايش گلخانه‌ای در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با آرایش فاکتوريل شامل سه سطح کاه گندم (صفر، پنج و ده تن کاه در هکتار) و فاکتور دوم در سه سطح بدون کود، کود سولفات آمونیوم نشاندار و کود سولفات آمونیوم نشاندار به همراه DMPP در سه تکرار و در طی دو سال­ زراعی (1393 و 1394) انجام شد. نتایج موید این مطلب بود که با استفاده از بازدارنده DMPP می‌توان تبدیل آمونیوم به نیترات را حدود یک ماه و نیم به تأخیر انداخت. کاربرد کاه گندم در تیمار بدون بازدارنده منجر شد تا میزان عملكرد و کارایی مصرف کود کاهش یابد. افزودن DMPP به کود سولفات آمونیوم روند فوق را تغییر داد و سبب شد تا عملکرد افزایش یافته و کارایی مصرف کود نیز سیر صعودی پیدا نماید. با افزایش بازدارنده (DMPP) غلظت آمونیوم مشتق شده از کود در خاک افزایش ‌یافته و ریزجانداران تجزیه‌گر با منبع تغذیه‌ای آمونیومی مواجه شده‌اند. با توجه به ترجیح جذب آمونیوم به نیترات جهت تغذیه این موجودات، به نظر می‌رسد حضور مقادیر زیادی از آمونیوم، رشد آنان را تحت تأثیر قرار داده و لذا از رقابت با گیاه کاسته می‌گردد. بدین ترتیب برآیند فرایند فوق به نفع گیاه تمام‌شده و روند کاهش عملكرد و کارایی مصرف کود (به‌واسطه غیر‌متحرک ‌شدن نیتروژن) تا حدودی خنثی (و یا تعدیل) گردیده است. 

موضوع


3‌و‌4-دي‌متیل پیرازول فسفات; آمونیوم; کارایی مصرف کود; کلش; نیترات; نیتروژن 15

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.