بررسی تأثیر جاذب های نانوذرات هماتيت و کوپلیمر اکریلیکی بر توزیع اجزاء آرسنیک در خاک

طاهره منصوری, احمد گلچین, محمود رضا نیستانی, حسین کوهستانی

چکیده


آرسنيك ازجمله فلزهاي سنگیني است که آلودگی خاك و آب­هاي زیرزمینی توسط آن شايع و نگران­کننده است لذا کاهش غلظت اجزاء متحرک آرسنیک بسیار حائز اهمیت است چرا که این اجزاء ارتباط مستقیمی با زیست فراهمی این فلز دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی كارايي جاذب­های نانوذرات هماتيت و کوپلیمر مالئیک انیدرید-استایرن- اکریلیک اسید در غيرمتحرك كردن آرسنیک و تاثیر آن­ها بر توزیع آرسنیک در اجزاء مختلف آن در خاك انجام شد. بدین منظور یک آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو نوع جاذب نانوذرات هماتيت و کوپليمر مالئیک انیدرید- استایرن-اکریلیک اسید در سطح 2/0 درصد و در خاک آلوده شده با سطح 96 میلی گرم آرسنیک بر کیلوگرم از منبع نمک آرسنات سدیم (Na2HAsO4.7H2O) در سه تکرار انجام شد. خصوصیات نانوذرات هماتیت (α-Fe2O3) سنتز شده به وسیله تکنیک­های XRD،  SEMو  TEMبررسی گردید. تأثیر جاذب­ها بر غیرمتحرک نمودن و توزیع آرسنیک در خاک با روش عصاره­گیری دنباله­ای و با استفاده از دستگاه پلاسمای جفت شده القایی  (ICP) بررسی شد. تصویر­برداری از نانوذرات هماتیت نشان داد که متوسط قطر آنها 69/32 نانومتر و مورفولوژی آنها کروی است. نتایج نشان داد که تاثیر نوع جاذب بر غلظت آرسنیک بصورت غیراختصاصی و اختصاصی جذب شده، آرسنیک پیوند شده با اکسیدهای آهن و آلومینیوم آمورف و بلوری و آرسنیک باقیمانده معنی­دار بود و كاربرد هر دو نوع جاذب سبب کاهش غلظت آرسنیک بصورت غیراختصاصی و اختصاصی جذب شده گرديد و نانوذرات هماتیت کارایی بیشتری از خود نشان داد. میزان کاهش غلظت آرسنیک قابل جذب خاک با کاربرد سطح 2/0 درصد جاذب­های نانوذرات هماتیت و پلي­مر اکریلیکی نسبت به شاهد به­ترتیب 31/65% و 53/62% بود. غلظت آرسنیک پیوند شده با اکسیدهای آهن و آلومینیوم آمورف و بلوری با افزودن نانوذرات هماتیت و غلظت آرسنیک باقیمانده با افزودن پلیمر بشدت افزایش یافت. جاذب­ها با تغییر توزیع آرسنیک در خاک، این فلز سمی را غیرمتحرک نمودند. 

موضوع


آلودگی خاک; عصاره گیری متوالی; تحرک آرسنیک; غیرمتحرک کردن

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.