«انسان سالکِ صدرایی»: بازخوانی رهیافت‌ چندوجهی ملاصدرا به سلوک انسان

رضا رضازاده, زهرا جلیلیان

چکیده


ملاصدرا در آثار برجستۀ خود به‌طور گسترده و ثابت به مسئلۀ انسان و سیر تعالی او ‌پرداخته است. «انسان سالک» محور نظریۀ او در این باب را تشکیل می‌دهد که در ساختمان معنایی حکمت صدرایی از بسامد و اهمیت بالایی برخوردار است. این تحقیق به بررسی رهیافت‌های­ گونه­گون ملاصدرا در این موضوع می‌پردازد تا به این مسئله پاسخ گوید که ملاصدرا چه الگویی را در طرح و تحقیق چند بُعدیِ «انسان سالک» ترسیم کرده است. به نظر می‌رسد که ملاصدرا در تبیین سفرِ «انسان سالک» عمدتاً از روش فلسفی بهره گرفته، اما در تعریف و تحلیل آن از سه منبع معرفتی فلسفه، عرفان و وحی بهره جسته است. انسان سالک در چارچوب فلسفی، سفر عقلی خود را با تأمل در اصل وجود آغاز می­کند و با شناخت وجود حقیقی، سعادت عقلی خویش را نتیجه­ می­گیرد و مقام «خلافت الاهی» را درمی­یابد. از دیدِ ملاصدرا، انسان سالک در رهیافت قرآنی با تأمل در آفاق و انفس و در رهیافت عرفانی با کشف و شهود، مسیر سلوک خود را به سوی مقصد نهایی هموار می­سازد.


موضوع


ملاصدرا; انسان سالک; سلوک; اسفار اربعه; رهیافت‌های صدرایی

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.