فراواني، تنوع و تغييرات فصلي کنه هاي سخت گاو در استان اصفهان

وحید نعمان, محمد عبدي گودرزي, عبدالرضا نبی نژاد

چکیده


هدف از اين مطالعه بررسي تنوع، تغييرات فصلي و فراواني کنه­هاي  گاو در منطقه اصفهان بود. اين مطالعه در سه گاوداري سنتي انجام شد. در گاوداري­هاي انتخاب شده هيچگونه سم ضد كنه بر روي گاوها استفاده نمي­شد. در هر ماه دو بار كنه هاي بالغ از قسمت­هاي مختلف بدن گاو جمع آوري شد. در هر نمونه برداري اطلاعات محيطي، از جمله اطلاعات رطوبت، دما و بارش نسبي ثبت شد. در مجموع 1206 کنه (56٪ نر و 44٪ ماده) در گاوداري­هاي انتخابي نمونه برداري شد كه هيالوما آناتوليكوم آناتوليكوم فراوان­ترين گونه (85.5٪) و پس از آن هيالوما مارژيناتوم مارژيناتوم (8.7٪) و ريپي سفالوس سانگوئينوس(6.5%) به ترتيب بيشترين فراواني را داشتند. فراواني کنه هاي سخت افزايش چشمگيري در طول فصل بهار نشان داد (فروردين، ارديبهشت و خرداد) كه عمدتا به دليل فعاليت هيالوما آناتوليكوم آناتوليكوم بود. بيشترين تعداد هيالوما مارژيناتوم مارژيناتوم مربوط به به پايان فصل بهار و اوايل فصل تابستان بود. ريپي سفالوس سانگوئينوس تنها در ماه اسفند (پايان زمستان) و خرداد (پايان فصل بهار) جمع آوري شد. حداکثر تراکم کنه­هاي سخت جمع آوري شده  مربوط به  بهار (68.4٪) بود. تقريبا 27.1٪، 3.5٪ و 1٪ از نمونه­هاي كنه جمع آوري شده به ترتيب در فصل تابستان، پاييز و زمستان جمع آوري شد. از مجموعه کل كنه­هاي جمع آوري شده از نقاط مختلف بدن حيوان، حداکثر تعداد کنه از پستان (63.2٪) ، در مرحله بعد 36.1٪ از زير دم و 0.7٪  كنه از بين پاهاي جمع آوري شد، در حالي که هيچ کنه از بخش­هاي ديگر بدن حيوان جدا نشد. ارتباط معني داري بين تعداد کنه و متوسط درجه حرارت مشاهده شد (P <0.05). از آنجا که، توزيع كنه شاخص اصلي براي تخمين توزيع عوامل بيماريزاي منتقله از كنه مي­باشد و آب و هوا و همچنين تراكم دام در مکان­هاي مختلف ايران در حال تغيير است. ادامه مطالعات در مورد محيط زيست کنه و رابطه کنه و متغيرهاي محيطي، در پيش بيني احتمال وجود گونه­هاي جديد کنه و پيش بيني خطر انتقال عوامل بيماريزاي منتقله از راه کنه در اقليم­هاي مختلف ايران مفيد مي­باشد.


موضوع


كنه هاي سخت; گاو; فراواني; تنوع; تغييرات فصلي; اصفهان; ايران

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.