شکوفندگی انسانی از دیدگاه فوت با نظر به آراء ارسطو

مجید ملایوسفی, سکینه افلاطونی

چکیده


اخلاق فضیلت ارسطویی اخلاقی غایتگرا بود، بدین معنی که هدف از کسب فضایل اخلاقی را دستیابی انسان به سعادت یا اودایمونیا می دانست. بهترین تعبیری که از اودایمونیا صورت پذیرفته است شکوفندگی انسانی است که محور اصلی اخلاق ارسطو و نیز فیلسوفان معاصر قائل به اخلاق فضیلت را شکل می دهد. تحلیل ارسطو از شکوفندگی انسانی که در بافتی زیست محور صورت می گیرد، مبتنی بر مفهوم ارگون یا کارکرد است. از این حیث ارسطو در توصیف شکوفندگی انسانی بر کارکرد خاص انسان تکیه می کند. از نظر ارسطو کارکرد خاص انسان نمی تواند صرفاً در تغذیه، رشد و تولید مثل خلاصه شود، زیرا انسان در داشتن این ویژگیها با گیاهان و حیوانات مشترک است. پس آنچه باقی می ماند فعالیت عقلانی است که مختص انسان بوده و این فعالیت می باید با بهترین و کامل ترین فضیلت سازگار باشد. فیلیپا فوت، یکی از مهمترین فیلسوفان اخلاق فضیلت معاصر، تحلیلی از شکوفندگی انسانی به واسطة کسب فضایل اخلاقی ارائه می دهد که علیرغم تشابهات فراوان، اختلافهای مهمی با تحلیل ارسطویی دارد. فوت در تحلیل خودش از شکوفندگی انسانی در نسبت با ارسطو بیش از حد بر جنبة زیست شناختی انسان تکیه می کند و لذا از سایر ویژگیهای اختصاصی انسان غفلت می ورزد. این امر موجب بروز اشکالات و ابهاماتی در تحلیل فوت از شکوفندگی انسانی شده و در نتیجة نقدهای جدی ای را متوجه دیدگاههای اخلاقی وی می سازد.


موضوع


ارسطو; فیلیپا فوت; شکوفندگی انسانی; سعادت گروی; فضایل اخلاقی; اخلاق فضیلت

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.