بررسی میزان اثربخشی آموزش با رویکرد حل مسأله بر عملکرد تحصیلی دانشجویان: یک مطالعه نیمه تجربی

سیروس منصوری, میمنت عابدینی بلترک, حسین لشکری, ستار باقری

چکیده


مقدمه: آموزش با رویکرد حل مسأله در حوزه پزشکی به عنوان رویکردی نو مورد پذیرش قرار گرفته و مطالعات نظری و تجریی زیادی صورت گرفته است. با وجود اهمیت این رویکرد، هنوز به روشنی اثربخشی آن به اثبات نرسیده است. این مطالعه با هدف بررسي میزان اثر بخشي آموزش با رویکرد حل مسأله در حوزه آموزش پزشکی انجام گرفت. 

روش­ها: این پژوهش به شیوه مطالعه مداخله­ای نیمه تجربی با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل انجام گردید. جامعه مورد مطالعه دانشجویان رشته مدیریت خدمات بهداشتی درمانی سال تحصیلی 93-94 در درس مدیریت منابع انسانی دانشگاه علوم پزشکی شیراز  بود. شیوه نمونه گیری مبتنی بر تعیین تصادفی یک کلاس به عنوان گروه آزمایش (21نفر) و یک کلاس به عنوان گروه گواه (19نفر) در نظر گرفته شد. جهت سنجش عملکرد تحصیلی دانشجویان از آزمون محقق­ساخته استفاده گردید. داده ها با استفاده از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (آزمون تحلیل کواریانس- ANCOVA)  و از طریق نرم­افزار آماریSPSS  تجزیه و تحلیل شد.

یافته­ها: نتایج نشان داد که آموزش با رویکرد حل مسئله بر عملکرد تحصیلی دانشجویان به صورت معنی داری موثر است (01/0>p). با وجودی که میانگین نمرات دو گروه در پیش آزمون تفاوت چشم­گیری با هم نداشتند با این حال میانگین گروه آزمایش در پایان دوره (پس­آزمون)  33/16 و میانگین گروه گواه که 94/13بوده که نشان از اثربخشی معنی­دار رویکرد آموزش به شیوه حل مساله بر عملکرد تحصیلی دانشجویان داشت.

نتیجه­گیری: با توجه به اینکه آموزش به شیوه حل مساله بر موفقیت دانشجویان تاثیر مثبت و معنی­داری دارد، توصیه می­شود اساتید علوم پزشکی در بکارگیری از این شیوه تدریس مبادرت ورزند و آموزش به شیوه حل مساله در دستور دانشگاه های علوم پزشکی قرار گیرد. 


موضوع


یادگیری حل مسئله; دانشجویان; آموزش; عملکرد تحصیلی; گروه کنترل

تمام متن:

PDF

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.